Fussballtrainer = Seemänner

By
Updated: März 10, 2020

Heute hier – morgen da. Matrosen haben Schiffe und Ozeane gesammelt. Und Fussballtrainer sammeln Klubs. Überall wird von Prozessen gesprochen – doch bei der ersten PK hast du einen pädagogischen und spielerischen Plan, doch wir wissen, du wirst nach Resultat abgerechnet! Mal bist du auf dem Atlantik, mal im Pazifik – aber irgendwie sind die Wellen gleich für die Kerle auf hoher See. Für Trainer sind die Plätze auch irgendwie und überall gleich. Grüner Rasen – zwei Tore auf dem Feld… Doch das Interessante zwischen den beiden Berufen, du machst irgendwie immer dasselbe – doch du fängst stets in einer neuen Umgebung an. Dort hast du den dominanten Kapitän hier den selbstverliebten Präsidenten, oder den stressigen Funker oder den nervigen NLZ-Leiter, oder du hast den lustigen Schiffskoch oder den sensiblen Zeugwart! Du hast halt deine Crew, die du führen musst und deine Matrosen – halt deine Spieler, die Schwiegersöhne, die Gangster, die Schlaubis, die Sensiblen, die Heißsporne, die faulen Säcke und die unermüdlichen Arbeiter und und und…Aus diesem Grund sind beide Berufe wahrscheinlich so anstrengend aber auch so sexy…weil du stets dasselbe machst, aber immer auf neuem Terrain!

Die hohe See ist letztendlich das Stadion, wo du mit deiner Drew in 90 Minuten abliefern musst mit Druck, Freude, Zuschauern und viele Situationen während  eines Spiels…Vorsprung, Rückstand, Rote Karte usw usw. Am Ende geht es lange weiter auf dem Fussballschiff, was als Kontinuität bezeichnet wird oder schnell weiter in den nächsten Hafen, was als Entlassung oder Rücktritt tituliert wird…doch eines ist sicher – es geht weiter!!

Peter Hyballa in Breda (NL).

Fussballtrainer sind wie Seemänner – 11Freunde Interview mit C. Biermann

https://11freunde.de/artikel/fu%C3%9Fballtrainer-sind-wie-seem%C3%A4nner/1552646

Transfermarkt-Interview mit P.Marquardt über arrogante Talente, hartes Geschäft und Leidenschaft vor Kohle

Transfermarkt: Herr Hyballa, Sie sind in der weiten Fußballwelt schon ganz gut herumgekommen. Bei welchem Verein und in welchem Land werden wir Sie aber niemals sehen?

Peter Hyballa: Wenn die politischen Verhältnisse unsicher sind oder diktatorische Zustände herrschen – das ist für mich ein No Go. Ich bin schon etwas mehr links angesiedelt. Wenn man sich mich mit den Begebenheiten vor Ort nicht identifizieren kann, sollte man das auch nicht machen.

Transfermarkt: Mit NAC Breda konnten Sie sich offenbar identifizieren, dorthin zog es Sie Anfang Februar.

Hyballa: Gefühlt ist Breda meine 48. Station. Auch hier ist der Ball rund. Das Geile am Weltenbummler-Dasein ist ja, dass man sehr viele Erfahrungen macht. Ich bin ein Fernweh- und kein Heimweh-Typ. Nach der sehr überraschenden Entlassung in der Slowakei bei Dunajska Streda habe ich gehofft, dass aus Deutschland, der Niederlande oder England relativ schnell ein Angebot kommt – diese drei Länder ziehen mich am meisten an, diese Sprachen beherrsche ich. Die ersten Wochen als Weltenbummler sind immer die härtesten, weil man sich wieder neu ordnen muss. Aber ich habe mich nun einmal für diesen Weg entschieden. Ich komme aus dem Ruhrpott, von dort ist es bis nach Breda nicht so weit.

Transfermarkt: Was hat den Ausschlag für Breda gegeben?

Hyballa: Das ist, wie andere Vereine in meiner Vergangenheit, ein Volksklub mit Potential und vom Zuschaueraufkommen her ein wenig der HSV und VfB Stuttgart der zweiten niederländischen Liga (über 17.000 Fans besuchen im Schnitt die Breda-Heimspiele; Anm. d. Red.). Wir haben eine junge Mannschaft mit Jungs, die sich reinhauen wollen. Für mich stellte sich die Frage: Mache ich Pause, sitze meinen Vertrag aus und kassiere weiter Geld von Dunajska Streda, oder gehe ich meiner Leidenschaft in meinem Mutterland nach? Couch oder direkt wieder rein ins Feuer? Ich habe mich für das Feuer entschieden.

Transfermarkt: Im nationalen Vereinspokal wartet am Donnerstag im Halbfinale auswärts Feyenoord Rotterdam. Welche Bedeutung hat das Spiel für Sie und Ihr Team?

Hyballa: Wir können Fußballgeschichte schreiben, der letzte Titel stammt aus dem Jahr 1973, ein Jahr später stand man zuletzt im Finale, das ist lange her. Es wird ein großes Spiel mit 50.000 Zuschauern, jeder geht vom Finale Feyenoord gegen Ajax aus. Vielleicht wird es aber am Ende NAC gegen Utrecht.

Transfermarkt: Wie nehmen Sie Breda, eine Gemeinde der niederländischen Provinz Noord-Brabant, wahr?

Hyballa: Die Leute leben, riechen und schmecken Fußball in Breda. Es gibt hier zwei große Dinge: NAC und Karneval. Karneval hatten wir letzte Woche, vielleicht bekommen wir den Karneval am Donnerstag nun auch auf den Platz. Die jungen Spieler können sich dann ins Rampenlicht spielen.  Aber die Chance ist klein, Feyenoord ist klarer Favorit.

Transfermarkt: Wie wollen Sie den Tabellendritten der Eredivisie knacken?

Hyballa: So wie AZ Alkmaar in der vergangenen Runde. Dort haben wir gut auf Konter gespielt, gepresst und viele Sprints angezogen, der erste Blick ging in die Tiefe. Das versuche ich auch – seit meinem Start vor vier Wochen – meinem Team zu vermitteln. Die Niederlande ist keine Sprinternation, da geht es vielmehr um das Spiel mit dem Ball und Positionsspiel. Lange Bälle sind hier fast verboten. Das muss man gegen Feyenoord aber reinwerfen. Wenn wir unheimlich viel laufen, können wir es schaffen. Das tut man in solch einem Spiel ja automatisch. Und vielleicht unterschätzt uns Feyenoord im Unterbewusstsein ein wenig.

Transfermarkt: Sie treffen auf die Trainerlegende Dick Advocaat.

Hyballa: Mit 72 noch Trainer zu sein, obwohl man genug Geld verdient hat – vor ihm habe ich Riesenrespekt. Er hat Feyenoord auf Kurs gebracht. Ich hoffe, dass ich mit 72 in der Hängematte liege (lacht).

Transfermarkt: Pokal oder Liga: Welcher Wettbewerb genießt eine höhere Priorität?

Hyballa: Der direkte Aufstieg ist kaum noch zu schaffen, wir sind zu weit davon weg. Ich bereite die Jungs jetzt auf die Playoffs vor, die anderen Mannschaften sind nicht besser als wir. Der Pokal ist ein Riesenbonus, der Aufstieg aber auch finanziell wesentlich wichtiger. Der Klub gehört einfach in die Eredivisie. Die Leute und auch die Spieler haben glücklicherweise ein großes Vertrauen zu mir.

Transfermarkt: Sie sind in fünf Partien mit Breda noch ungeschlagen, holten im Schnitt 2,2 Punkte pro Spiel. Was hat Sie bei Ihrem neuen Verein am meisten positiv überrascht?

Hyballa: Die Mannschaft ist wirklich lernwillig. Heutzutage gibt es viele arrogante und divenhafte Talente, das nimmt immer mehr zu – darauf musst du als Trainer aufpassen. Diese Haltung habe ich auch ganz schnell aus den Spielern herausbekommen und den Spielstil von Tiki-Taka auf Gegenpressing und tiefe Bälle umgestellt. In einer Art Speed-Dating-Kurs. Das setzen die Spieler ganz gut um.

Transfermarkt: Ihre forsche Art ist dabei wohl nicht von Nachteil.

Hyballa: In der Niederlande gibt es eher viele ruhige Trainer. Du musst als Coach aber scharfgestellt sein. Das hat mein Team relativ schnell angenommen. Ich hatte das Gefühl, dass es einen Chef oder Papa wollte. Das kommt mir zugute, weil ich ziemlich deutlich in meinen Ansagen bin – und das auch so gewünscht war. Die Spieler sind dann nicht direkt beleidigt.

Transfermarkt: Was stimmte Sie negativ?

Hyballa: Das Team war aus meiner Sicht nicht superfit im Hinblick auf die Sprintfähigkeit. Jeder junge Spieler muss laufen können. Zudem war der Killerinstinkt vor dem Tor nicht vorhanden. Das muss noch viel besser werden.

Transfermarkt: Seit 2016 existiert eine Kooperation mit Manchester City. In der Vergangenheit lehnte Ihr Klub laut Sportchef Tom Van den Abbeele einige der angebotenen Spieler ab. Aktuell stehen mit Colin Rösler und den Ilic-Brüdern Ivan und Luka drei Spieler im Breda-Kader. Wie erfolgreich laufen die Zusammenarbeit und der Austausch mit ManCity?

Hyballa: Kürzlich war ein Jugendtrainer von Manchester City zu Besuch, wir haben uns über die Spieler ausgetauscht. Dass die Jungs kicken können, ist ja klar. Es geht nur darum, dass keine Talente herkommen, die keine Lust haben, hier zu spielen. Berater und Klub denken vielleicht: Okay, wir leihen den Spieler mal eben kurz aus, und der will aber vielleicht gar nicht. Dazu kommt: Talente von Manchester City oder anderen großen Klubs sind häufig überbewertet. Wenn du bei ManCity, Leverkusen oder Bayern in der Jugend bist, spielst du dort aber nicht in der ersten Mannschaft. Meiner Meinung nach ist es auch der größte Quatsch, in Deutschland U23-Mannschaften abzuschaffen.

Transfermarkt: Warum?

Hyballa: Bei diesen vielen Ausleihgeschäften ist es doch so, dass der Spieler vielleicht gar nicht zum beteiligten Klub will. Das ist manchmal schwierig. Ich arbeite lieber mit Spielern, die Vollgas für NAC Breda geben. Woher sie kommen, ist mir eigentlich völlig egal.

Transfermarkt: Anfang Januar war für Sie nach anderthalb Jahren beim slowakischen Erstligist Dunajska Streda Schluss. Was waren die Gründe für die Trennung?

Hyballa: Ausschlaggebend war, dass ich im Dezember sagte, dass ich meinen auslaufenden Vertrag nicht verlängern möchte. Der Klub wollte im Januar direkt mit einem neuen Trainer anfangen. Das musste ich dann so hinnehmen. Wir haben eine Rekordsaison gespielt, ich war bei den Spielern und Zuschauern sehr beliebt. Wir haben überragenden Pressingfußball gespielt, die Jugendabteilung auf links gedreht.

Transfermarkt: Klingt eigentlich nach purer Harmonie…

Hyballa: Auf Jürgen Klinsmann schimpfen im Moment alle. Aber manchmal denke ich mir: Die Klubs sind manchmal auch sehr unfair und machen doch auch nichts anderes. Vor zehn bis 15 Jahren wurden erfolglose Trainer entlassen, mittlerweile werden aber auch erfolgreiche Trainer entlassen. Das ist für uns Trainer manchmal viel schlimmer, weil es dann heißt: Menschlich war er vielleicht nicht in Ordnung oder hat nicht nach unserer Philosophie gearbeitet. Das bleibt als negative Tätowierung auf dem Körper haften. Es wird bei Klinsmann nun von Moral gesprochen. Auf der anderen Seite überleben manche Manager zehn Trainer – das geht auch nicht.

Transfermarkt: Wieso wollten Sie bei Dunajska Streda denn nicht verlängern?

Hyballa: Zwei Jahre waren aus meiner Sicht genug. Das ist für mich ja schon eine lange Zeit (lacht). Die Slowakei ist zudem keine Fußballnation. Die niederländische zweite Liga hat das Fünffache an Medienpräsenz. Bei Dunajska Streda haben wir in einem Jahr einen super Fußball gespielt, aber als Trainer wirst du gar nicht richtig wahrgenommen. Der Schritt nach Breda war für mich auch ein bisschen wie nach Hause kommen.

Transfermarkt: 2018 hielt es Sie gerade einmal sieben Wochen als DFB-Ausbildungsleiter im Amt. Dabei wollten Sie „neue Dinge anschieben, mit unheimlich viel Power und Hingabe“. Warum haben Sie damals so schnell hingeworfen?

Hyballa: Weil ich nicht das Gefühl hatte, dass meine Ideen angenommen werden. Ich habe wohl eine andere Philosophie als der DFB. Ich habe festgestellt: Wenn ich etwas mache, muss ich an der Spitze der Organisation sein, um etwas durchsetzen zu können. Und die Arbeit als Trainer auf dem Platz hat mir gefehlt. Wenn ich das Gefühl habe, nichts bewirken zu können, haue ich lieber ab. Es bringt nichts, irgendetwas auszusitzen.

Transfermarkt: Sehen wir den Trainer Hyballa künftig noch einmal in Deutschlands erster oder zweiter Liga?

Hyballa: Ich hoffe, irgendwann langsam mal wieder (schmunzelt). Irgendwann möchte ich in der Kabine wieder deutsch sprechen. Ich habe so viele Erfahrungen gesammelt und Erfolge vorzuweisen. Vielleicht bin ich auch zehn Jahre zu früh Jugendtrainer geworden. Damals gab es noch nicht dieses Phänomen, dass Nachwuchstrainer zum Proficoach aufsteigen. Jugendtrainer sind fachlich gut. Ich habe aber festgestellt, dass ich als erfahrener Trainer mittlerweile mehr in der Trickkiste habe und nicht am fünften Spieltag nervös werde. Irgendein Sportdirektor eines deutschen Klubs muss halt sagen: Ich habe Bock auf den Hyballa. Dann wird er meine Nummer schon herausbekommen.

Transfermarkt: Welche Entwicklungen im Profigeschäft stoßen Ihnen als Trainer aktuell sauer auf?

Hyballa: Das Geschäft ist eklig und hart. Du musst dich mit vielen Sachen beschäftigen. Viele Vereine wollen nicht nur sportlichen Erfolg, sondern auch viel Geld verdienen. Ich war teils in Klubs, die mir fast gesagt haben, wer spielen soll, weil Profis auch Investments sind. Diese Entwicklung nimmt zu. Bei NEC Nijmegen war es krass. Wenn Spieler, in die man investierte, nicht aufgestellt wurden, gab es in den Gremien Druck auf den Trainer.

Transfermarkt: Und sonst?

Hyballa: Auch in der Niederlande gibt es ab und zu mal einen Fanaufstand. Eine Niederlage wird personifiziert, dann hast du als Trainer verloren. An einem Sieg sind andererseits alle beteiligt. Als Trainer spricht man häufig von einem Prozess – aber wo hat man wirklich Zeit dafür? Auch in der Jugend musst du immer gewinnen. Das Gerede von Prozessen ist Alibi und heuchlerisch. Als Trainer musst du gewinnen, und darauf musst du dich einstellen.

Interview: Philipp Marquardt

https://www.transfermarkt.de/breda-coach-hyballa-bdquo-talente-grosser-klubs-sind-manchmal-uberbewertet-und-arrogant-ldquo-/view/news/356223

VoetbalInternatonal-Interview über Rock´n Roll-Fussball (in nederlandse taal)

Peter Hyballa, de succesvolle terugkeer van de Rock and Roll-trainer
Na zijn ontslag bij NEC in 2017, was het enige tijd stil rondom Peter Hyballa (44). Dit veranderde toen hij begin dit jaar in het Ierse Rock ’N Roll museum werd gebeld door de clubleiding van NAC Breda. Een monoloog van een eigenzinnige liefhebber. Over typische Hyballa-clubs, werken als barman én Nederlandse volksclubs. ‘Het zijn vaak geen cultuurbewakers maar cultuurremmers’

‘Op 4 januari werd ik gebeld door NAC Breda. De eerste vraag: “Hoe gaat het bij die club in Slowakije?” Mijn antwoord: ik ben gister ontslagen. Daar was geen woord aan gelogen. Dat vertrek viel me overigens nogal rauw op mijn dak. Anderhalf jaar lang werkte ik bij DAC. In ons eerste seizoen eindigde we gedeeld tweede, een evenaring van het beste seizoen uit de clubgeschiedenis. In november, december wilden ze in gesprek over contractverlenging. Ik gaf aan dat ik wilde wachten tot het trainingskamp in Malta, in januari. De steenrijke eigenaar was me op 3 januari voor. Hij belde. Ik zeg: Hoi Oscar, hoe gaat het? “Ja, alles goed. Gelukkig nieuw jaar. Ja, je bent ontslagen”. Ze merkten dat ik twijfelde en wilden gaan bouwen met een nieuwe trainer richting volgend seizoen. De Duitse staf werd eruit gezet, nu zitten er Portugezen. Kennelijk hoort dat bij ons wereldje. Ik blijf me daar over verbazen. Als een trainer wordt ontslagen zegt iedereen: dat is de business. Maar wanneer Jürgen Klinsmann besluit op te stappen bij Hertha BSC dan is hij volgens velen een idioot, kinderachtig. Waarom eigenlijk?
In die achttien maanden hebben we echt iets neergezet bij DAC. Een eigen speelstijl ontwikkeld, de jeugdopleiding een boost gegeven. Vervolgens krijg je een telefoontje en vier dagen later worden je persoonlijke spullen in een paar dozen afgeleverd… Ach ja, ik ben een grote jongen. Het is niet de eerste keer dat het me gebeurt en vast ook niet de laatste keer.
Het was wel een mooi avontuur. DAC is een Hongaarse club in Slowakije. Stel, Winterswijk zou Duits zijn maar speelt mee in de Nederlandse competitie. Dunajská Steda is een rebellenstad, de kinderen spreken er beter Hongaars dan Slowaaks. Elke thuiswedstrijd zitten er twaalfduizend fans, een groot deel steekt elke twee weken de grens over. Voorafgaand aan het duel draaien ze het Hongaarse volkslied. Het is een minderheidsclub of zeg gerust: een Hyballa-club. Dat heb ik ook altijd: Hier ben ik altijd die rare Duitser en in Duitsland ben ik die gekke Nederlander. Ik sprak geen woord Hongaars of Slowaaks en toch was ik een soort held. Na mijn ontslag hebben de supporters dagenlang aan een spandoek gewerkt.’

‘Na ons eerste gesprek nam NAC de tijd om na te denken. Na het tweede telefoontje heb ik bedenktijd gevraagd. Ik twijfelde. Moet je direct weer ergens instappen? De Eerste Divisie? NAC past bij me. Een jonge groep, talentvol, een volksclub, gekke supporters. Het is het type club dat hoogstwaarschijnlijk de komende twintig jaar bij mij uit zal komen. Dat imago heb ik. Ik werk ook graag bij een club waar veel jeugd rondloopt en de fans betrokken zijn. Voorwaarde is alleen wel dat ik een dominante rol kan spelen. Als er twee alfadiertjes zitten wordt het moeilijk. De uiteindelijke beslissing heb ik genomen in Dublin. Ik stond in het Rock ’N Roll museum. In Dunajská hadden ze het over het Rock and Roll-voetbal van Peter Hyballa. Tijdens de 5-2 overwinning op het grote Slovan Bratislava droeg ik een T-shirt met de tekst Rock daarop. Toen ik daar na afloop een vraag over kreeg, sprak ik over ons Rock and Roll-voetbal. Zo ontstaan dingen. Maar ik stond dus in Dublin. Ik keek naar posters van The Pogues, U2. The Pogues was vroeger echt mijn band. Net toen de guide, zo’n rauwe Ier met rood haar een paar oude gitaren liet zien, belde NAC. Ik had al stages geregeld bij Ernst Middendorp van Kaiser Chiefs en bij Thorsten Fink (Vissel Kobe). Het was iets wat ik na mijn ontslag bij NEC in 2017 meer heb gedaan. Dan zocht ik een land of stad uit waar ik graag eens heen wilde en combineerde ik het met voetbal. Zo ben ik bij Jordy Cruijff (Maccabi Tel Aviv), Albert Stuivenberg (Genk) en Alexander Zorniger (Bröndby) geweest. Maar eigenlijk had ik geen zin meer om stage te lopen. In Dublin ging ik nadenken. Peter, nu sta je in het Rock and Roll museum, volgende week ga je op vakantie naar Fuertaventura en dan naar Kaiser Chiefs. Leuk, maar wat wil je echt? Zoveel kansen komen er niet. Ik behoor niet tot de categorie Julian Nagelsmann of Jürgen Klopp. Zelfs niet tot de groep daaronder. Ik zit in de derde categorie met veel andere trainers. Zoveel aanbiedingen komen er niet. Intussen had ik op mijn laptop NAC zien spelen tegen PSV. Bovendien voelde ik dat de club echt moeite deed om me binnen te halen. Dat streelde me. Ik heb die guide gezegd dat ik echt even moest bellen, ben naar buiten gegaan en heb ja gezegd. Toen hadden we het nog helemaal niet over het salaris of assistenten gehad. Voorlopig dus geen Rock ’N Roll Museum meer. Dan maar het Van Gogh. Dat is ook voldoende cultuur.’

Nagelsmann
‘Het is altijd onrustig als een nieuwe trainer halverwege het seizoen binnenkomt. Bij een club waar het lekker loopt zoeken ze in januari geen nieuwe trainer. Bij NAC ging het over de assistenten. In Slowakije mocht ik er vier meenemen. In Breda was geen geld, dus bleef het bij Maik (Drzensla, red.). Ja, ik heb gesproken met Willem (Weijs, red.). Het was een goed en interessant gesprek, maar ik had Maik al. Een typische laptoptrainer, tactisch erg sterk. Willem had eenzelfde profiel. Het probleem is dat er weinig tijd is. Je komt binnen bij een club waar snel wat moet veranderen. Je moet vooruit, een zekere kant op. Dan is er geen tijd voor eindeloze discussies. Dat heb ik aangegeven. Een assistent-trainer staat in de basis op het veld om de hoofdtrainer te ondersteunen. Daarom zou ikzelf ook een waardeloze assistent zijn.
De keuze die we nu maken is de keuze voor NAC. Ik ben niet aangesteld om trainers op te leiden maar om het elftal beter te laten spelen. Ik geef ook trainersopleidingen in Nederland. Daar kan iedereen zich voor aanmelden. Maar hier moet nu gepresteerd worden. Als ik zeg: die pion moet links staan, dan moet hij ook naar links. Nee, dat is niet arrogant. Weet je wat ik heb bij de jonge trainers van nu? Die willen allemaal Nagelsmann zijn, Pep Guardiola. Nagelsmann en Guardiola nemen ook hun eigen staf mee. Jürgen zweert bij Pepijn Lijnders. Dat is vertrouwd, je weet wat je aan elkaar hebt.
Ik heb tegen de clubleiding gezegd dat ik zo min mogelijk te maken wilde hebben met al dat gedoe. Mij ging het om de groep. Ik ben de kleedkamer binnengelopen en heb direct gezegd: ik ben hier voor Brabant, de supporters én de club, maar bovenal voor jullie. Omdat ik iets in jullie zie. Er is heel veel talent. Vervolgens heb ik ze direct afgemaakt. Maar ik zie dit niet, dit niet én dat niet. Als jullie luisteren én meegaan in mijn verhaal, kunnen jullie goed leven. Sommigen zullen op een dag zelfs een Lamborghini kunnen kopen. Maar dan moet er wel wat gebeuren. Mijn doel is promoveren met NAC. Ik ben geen volslagen idioot, ik weet ook wel dat directe promotie heel moeilijk wordt. Over de beker hebben we het niet eens gehad. In de eerste tien dagen hebben we veel principes laten zien. De headlines zijn pressing, gegenpressing en diepte. Aan de bal zijn ze nog niet heel goed, maar gegenpressing beheersen ze uitstekend. Tegelijkertijd hebben ze mij getest. Een paar spelers gingen lekker onderuit gezakt zitten in de videoruimte. Dan vraag ik: moet ik misschien even popcorn halen? Het is mijn manier of niet. Ik zeg altijd: als je met mij wilt discussiëren stuur je maar een e-mail naar gekkeduitser75@web.de. Het interessante aan deze groep is dat ze zelf hebben gevraagd om een bepaald type trainer. Ze wilden een duidelijk spelprincipe, een plan en iemand die hard durft te zijn.
Het begin is goed. Het grootste probleem zijn de high intensity sprintjes. Dat kom ik vader tegen in dit land. Nederlandse spelers zeggen altijd dat er in het buitenland harder wordt getraind. Dat zit ook in de coaching. Als ik een speelvorm vier tegen vier uitzet en ik coach niet, dan lopen de spelers geen extra metertjes. Zo werkt dat. Als ik er wel kort bovenop zit, gaan ze als de brandweer. Mensen denken vaak dat ik gek ben, een showman. Inmiddels heb ik de Nederlandse journalisten al gevraagd of ze me nu wekelijks gaan vragen naar mijn coaching stijl. Dat trainen en coachen doe ik niet om even lekker in beeld te zijn, maar om die jongens te prikkelen. De beste trainer van de wereld op dit moment is toch ook niet bepaald rustig langs de kant?’

Barman
‘Bij NEC waren de spelers topfit maar was er te weinig kwaliteit. Ook ik zou graag eens met een topteam werken. Feyenoord was vrij, PSV was vrij, Bayern München. Maar die bellen Peter niet. Ik ken mijn plek. Wel was ik verrast door het gebrek aan interesse uit Nederland; alleen De Graafschap belde. Ik heb nog uitgebreid met Eric Gudde en opleiders van KNVB gesproken. Er was interesse uit België, Saoedi-Arabië, Dubai, Letland en Noorwegen. Niet uit Nederland en Duitsland. Ik dacht inmiddels wel iets meer credits op te hebben gebouwd. Ik kreeg meer uitnodigingen van televisiestations dan van voetbalclubs. In Duitsland kon ik Nederlandse clubs analyseren en andersom. Ook kreeg ik veel aanbiedingen van entertainmentprogramma’s.
Zoals eerder gezegd heb ik stagegelopen bij verschillende clubs. Daarnaast heb ik tv-werk gedaan, een voetbalschool voor kinderen gerund en zelfs nog even als barman gewerkt. Echt waar, ik denk een maand of drie. Ik woonde boven een kroeg. Echt zo’n fijne, donkere sportsbar. Op een dag kwam de eigenaar naar me toe. Hij had te weinig personeel. Of ik misschien even bij wilde springen. Natuurlijk, leuk man! Ben ik gewoon achter de bar gaan staan. Zo sta ik in het leven; ik ben een onafhankelijke geest. Ik wil doen wat ik leuk vind. Ik heb geen twee of drie kinderen en voor het geld hoef ik het ook niet te doen. Ik ben voetbaltrainer omdat ik het leuk vind. Ik kan ook stoppen en trainersopleidingen gaan geven, op de universiteit werken of achter de bar gaan staan. Er is meer in het leven. Veel voetbaltrainers denken dat ze geen alternatief hebben. Dat ze alleen voetbaltrainer kunnen zijn. Ze durven niet de baas te zijn en praten de clubleiding naar de mond. Kom op trainers, wij zijn de baas! Ik zou niet bij een club kunnen werken waar de leiding zich overal tegenaan wil bemoeien. Ben je Pipo de Clown of eigen baas? Het gaat vooral verkeerd bij clubs waar veel cultuurbewakers zitten. Veel volksclubs in Nederland en Duitsland gaan juist kapot aan die mensen. Het zijn vaak geen cultuurbewakers maar cultuurremmers. Als het fout gaat moet meestal de hoofdtrainer weg. Zij blijven zitten. Dan komt de nieuwe trainer en denken ze: “Een nieuwe trainer? Die overleven we ook wel weer”. Zo kom je als voetbalclub nooit verder.’

‘Zelf ben ik na mijn ontslag bij NEC alleen maar relaxter geworden. Ik heb alle coachings- en psychologieboeken weggegooid. Ik ben spontaner geworden, niet meer zo’n boekenman. De opgedane kennis zit in mijn hoofd. Je mag best weten dat ik niet zo gek ben op deze microkosmos, de voetballerij. Wél hou ik van het spelletje en werk ik graag met jongens en oudere spelers die dat vuur in hun ogen hebben. De trainerswereld is vrij overzichtelijk. Je wordt aangesteld en een tijdje later wordt je waarschijnlijk weer ontslagen. De groep die door de voordeur naar buiten gaat wordt steeds kleiner. Vroeger had je Foppe de Haan, nu wordt de ene na de andere trainer ontslagen. Daar heb ik me op ingesteld. Het probleem is vaak dat de clubleiding te emotioneel is. De trainer mag, nee moet dat zijn, maar de leiding moet de grotere lijn bewaken. Bij NAC wordt ongeveer elk seizoen wel een trainer ontslagen. En dat terwijl bijna alle trainers hetzelfde zijn. Door de manier van opleiden ontwikkelen we veelal dezelfde trainers. Het is niet meer van deze tijd dat er in ieder land maar één partij is die de licentie uitgeeft; de voetbalbond. Eigenlijk zouden er naast de bond nog één of twee privéorganisaties moeten zijn die ook licenties uit kunnen geven. De Hyballa-opleiding, ik zeg maar wat. Dan krijg je concurrentie en worden de opleidingen beter. Er moeten ook andersdenkenden zijn.’

YouTube
‘Natuurlijk had ik bij NEC ook dingen anders moeten doen. Ook daar had je te veel cultuurbewakers. Op YouTube staat een filmpje hoe ik de supporters toespreek. “Wij zijn nog niet dood” en meer van dat soort teksten. Op een gegeven moment heb ik een paar laptop-nerds gebeld met de vraag of ze het van YouTube konden verwijderen. Ik vond het verschrikkelijk, ik lijk wel een idioot. Maar weet je wat nu het interessante is: het heeft me juist geholpen. Als een club interesse toont in de trainer Peter Hyballa vraag ik altijd: waarom? Naast voetbalinhoudelijke argumenten begint men vaak over dat filmpje. Ook NAC. Ze zeiden dat ze iemand zagen die alles gaf voor de club, de spelers. Een echte vent. Dat filmpje heeft me uiteindelijk aan deze baan geholpen.
Dat is dus dat imago. Vroeger zong men in Duitsland dat Mainz een carnavalsclub was. Nu zingen de supporters dat zelf. Snap je wat ik bedoel? Ergens moet je een stempel ook omarmen. Ik denk anders dan anderen. Periodisering? Flikker op. Twee uur trainen maar dan wel netto. Ook die hele theoretische module van de huidige trainersopleiding. Niet doen. Ben ik gek langs de lijn? Ja, soms. Op de eerste training zag ik de spelers ook echt wel even kijken. Tegelijkertijd dachten ze ook: o ja, dat is Hyballa. In Slowakije heb ik ze echt gechoqueerd. Na vier dagen kwamen ze naar me toe: gaan we elke dag zo trainen? Een paar weken later gooide ik er de eerste en de tweede aanvoerder uit. Mijn motto: Je kunt niet veranderen zonderen veranderingen. Je hebt altijd een stormfase. Hier begon dat met die assistenten en zal er vast nog wel meer komen. Als ik die coachboeken weer uit de prullenbak zou halen lees je ook: eerst storming, dan performing.’

https://www.vi.nl/pro/rock-n-roll-trainer-hyballa-natuurlijk-kan-nac-de-beker-winnen

Feyenoord
‘Mijn doel was om dit jaar de beker te winnen… In Slowakije! We stonden in de kwarfinale tegenover een club uit een lagere divisie. Die prijs hebben ze als het ware van me gestolen. DAC heeft die beker één keer gewonnen, in 1987. Hij staat prominent in het eigen museumpje van acht vierkante meter. Het is de trots van die mensen.
Natuurlijk kunnen wij met NAC de beker winnen. Deze club heeft FC Emmen, PSV en AZ uitgeschakeld. In Alkmaar viel alles op z’n plek. Bij terugkomst stonden er honderden mensen bij het stadion. Overal vuurwerk, bonkend en klappend tegen de bus. Maik wist niet wat hij meemaakte. In Duitsland zouden supporters nooit tegen de bus slaan. Niet veel later stond ik bovenop het dak. Van het geld dat we dit jaar verdienen in het bekertoernooi moet waarschijnlijk de bus worden gerepareerd ha ha. Toen ik daar stond met een biertje, het vuurwerk en al die fans dacht ik wel: ‘Kijk Peter, je had nu ook in Fuertaventura kunnen zitten. Maar dit is waarom je trainer wilt zijn.
Nu gaat het over Feyenoord. Dat is ook voor mij een bijzondere wedstrijd. Mijn moeder is Rotterdamse en mijn vader heeft er vijftien jaar gewerkt. Hij was zeemansdominee in een Duits zeemanshuis. Mijn moeder was receptioniste en van het één kwam het ander. Dat wordt natuurlijk spektakel in De Kuip. Voor heel Nederland is het een vanzelfsprekendheid dat Feyenoord en Ajax de bekerfinale spelen. Maar voetbal is een gekke sport, dat heb ik de laatste maanden zelf ook weer meegemaakt. Heerenveen kreeg ook kansen in de kwartfinale. De truc is om niet onder de indruk te raken van de sfeer. Als ik in De Kuip kom word ik groot. Ik moet ervoor zorgen dat mijn spelers niet klein worden, dat ze geïntimideerd raken. Dat is moeilijk. Ik heb de psychologieboeken weggegooid, maar ik heb nog wel wat trucjes.

Dat zijn die magische avonden. Het is mooi om weer terug te zijn in Nederland. Zelfs bij NAC, wat iedereen een moeilijke club noemt. In dat geval heb ik alleen maar bij moeilijke clubs gewerkt. Ik zie alleen maar uitdagingen. Op dit soort momenten denk ik terug aan de foto van Shane MacGowan, de leadzanger van The Pogues. De man met dat heerlijke doorleefde gezicht en die verrotte tanden. Iemand waarvan je denkt: die heeft lekker geleefd. Dat wil ik ook. Ik geef alles om NAC terug te brengen naar de Eredivisie. Lukt dat, dan sta ik weer op het dak van de bus. Lukt dat niet, dan spreken we elkaar volgend jaar waarschijnlijk in Nicosia of Japan.’

https://www.bndestem.nl/nac/het-nac-van-hyballa-ontwikkelt-zich-tot-een-vechtmachine~ab1eac60/

http://voetbalscholing.nl/

https://www.bumm.sk/sport/2020/02/16/hyballa-is-megkoszonte-a-molinot-a-dac-drukkereknek

https://www.t-online.de/sport/fussball/international/id_87273132/goetze-entdecker-peter-hyballa-hat-neuen-trainerjob-in-den-niederlanden.html

Bewerte den Artikel!